Erfelijke Aandoeningen

Let op:
Het kan altijd gebeuren dat uw pup/hond iets mankeert, een ontstoken oog of er prikt een tandje in het gehemelte, buikpijn, vage klachten of ander ongemak. Neem aub contact met mij op, door mijn jarenlange ervaring met de grote poedels kan ik u van advies dienen, alvorens er onomkeerbare beslissingen zijn genomenSchroom niet om contact met mij op te nemen !!!!

Erfelijke aandoeningen en welke gezondheidseisen worden er volgens de regels van het rasspecifieke fokreglement van de Nederlandse Poedelclub gesteld aan ouderhonden.
In ieder ras komen rasspecifieke afwijkingen voor, voor een aantal van deze afwijkingen zijn tests beschikbaar waardoor wij de verspreiding zo beperkt mogelijk trachten te houden, met als doel een zo gezond mogelijk ras te fokken.

Bij de Grote Poedels zijn dat:

HD
Heup Dysplasie is een afwijking aan de heupen voor het onderzoek wordt door middel van een röntgenfoto gekeken hoe de conditie van de heupen is.
  A is vrij
  B is een lichte afwijking
  C is een zwaardere afwijking, zou mee gefokt kunnen worden met een vrije partner 
  D is positief (dus niet mee fokken)

PRA
Progressieve Retina Atrofie is een afwijking aan de ogen waardoor de honden vroeg of laat blind worden. Voor het onderzoek wordt Atropine in de ogen geruppeld, na ongeveer 15 minutenkan er in de ogen gekeken worden of er afwijkingen te zien zijn. Deze test is in beperkte mate betrouwbaar, als je hond positief is dan is dat definiteif. Als hij vrij is, is dat voorlopig, hij kan het namelijk tot z'n 7e levensjaar nog ontwikkelen....
Dit onderzoek is voor een aantal rassen reeds op DNA* te testen helaas "nog" niet voor de Grote Poedels. Bij deze afwijking praat men over dragers en lijders. Dragers hebben het niet maar kunnen het wel vererven. Lijders hebben deze afwijking maar deze kan pas op latere leeftijd zichtbaar zijn. PRA komt bij Grote Poedels niet veel voor.

Von Willebrand Diseas
Er zijn drie types van vWD, die in ernst verschillen:

  1. Type I: meest voorkomende vorm, verminderde productie van vWF, geen tot relatief milde gevolgen;
  2. Type II: er wordt kwalitatief slecht vWF gevormd waardoor het niet aan de bloedplaatjes kan binden en een verhoogde neiging tot bloeden bestaat;
  3. Type III: de ernstigste vorm die uiteindelijk dodelijk is. Er is geen vWF aanwezig wat leidt tot heftig bloeden na bijvoorbeeld tandproblemen of trauma. Indien een dier drager is van type III, kan de hond een normale stolling hebben bij een verlaagd gehalte vWF in het bloed.

De drie types van vWD zijn beschreven bij meer dan 60 hondenrassen en worden gekenmerkt door uiteenlopende mutaties in het gen dat codeert voor vWD. De overerving is autosomaal recessief of onvolledig dominant. Voor de rassen waar de mutatie bekend is, zijn DNA-testen beschikbaar. Bij de Poedel wordt door fokkers die aangesloten zijn bij de rasvereniging gescreend op vWD. Nu de DNA-test voor de Poedel beschikbaar is, moeten een van beide ouders vrij zijn van het gen voor vWD.  De test wordt in diverse laboratoria aangeboden.

NE
Neonatale Encefalopathie
Pups sterven ojonge leeftijd aan deze ziekte. De ziekte erft autosomaal recessief over. Voor deze ziekte is een DNA test beschikbaar. Bij de poedels is het toegestaan te fokken met een hond die drager is als daar tegenover een hond staat die vrij is, dus minimaal 1 van beide ouders moet getest en vrij zijn. Lijders zijn er niet want die sterven een vroege dood +/- 3 weken oud.

Addison Diseas
De ziekte van Addison ontstaat doordat de bijnierschors onvoldoende functioneert. Hierdoor ontstaat er een tekort aan mineralocorticosteroïden en glucocorticosteroïden. De mineralocorticosteroïden (o.a. aldosteron) zorgen voor de mineralen- en waterhuishouding in het lichaam en de handhaving van de bloeddruk. De glucocorticosteroïden (cortisol) zijn van belang voor het metabolisme. Tijdens stressvolle situaties maken de bijnieren normaal glucocortisteroïden aan, dat het lichaam in staat stelt met de situatie te kunnen omgaan. Dus een stressvolle situatie kan leiden tot een crisis waarbij snelle behandeling noodzakelijk is.
De symptomenvan deze ziekte zijn zeer vaag. Door de niet-specifieke symptomen kan het lijken op andere vaker voorkomende aandoeningen zoals maag- en darmklachten of nierfalen. Meestal gaat het proces geleidelijk en heeft de hond af en toe periodes met vage symptomen. De hond wordt pas op de kliniek aangeboden als er een acute crisis optreedt. De meeste waargenomen symptomen zijn slechte eetlust, sloom, vermageren, buikpijn, braken, zwakte, trillen en diarreeklachten. Bij het onderzoek op de kliniek komt vaak naar voren dat de hond uitgedroogd is en een langzame zwakke pols heeft
Deze ziekte steekt met enige regelmaat de kop op onder de Grote Poedels. Er is helaas geen test voor beschikbaar.

SA
Sebasceous Adenitis, dit betreft een aandoening waarbij de talgklieren in de huid, en eventueel ook de haarfollikels, chronisch ontstoken zijn. Hierdoor ontstaan droge, schilferige plekken in de huid, eventueel met plekken van haarverlies. Bij een ernstige vorm ontstaat een verdikte huid met donkere verkleuring, algemeen haarverlies en een onaangename geur. De eerste verschijnselen starten over het algemeen op een leeftijd van 1 tot 5 jaar. De ernst van de aandoening varieert van subklinisch (geen zichtbare huidafwijking) tot ernstig. De minder ernstig aangedane dieren kunnen onbedoeld zorgen voor nakomelingen met een ernstige vorm van deze aandoening. Bij de Poedel erft deze ziekte waarschijnlijk autosomaal recessief over. Ook bij deze afwijking praten we over dragers en lijders. Voor deze afwijking is bij de Grote Poedels "nog" geen DNA test voor handen maar hieraan wordt met name in Engeland hard gewerkt. De test die beschikbaar is, is in beperkte mate betrouwbaar, als de hond positief is dan is dat definitief. Als hij vrij is, is dat voorlopig, hij kan hij namelijk tot z'n 6e levensjaar nog ontwikkelen.... SA is een "nog" niet veel voorkomende afwijking maar het is zaak dat men allert is. Voor de test wordt onder lokale verdoving een biopt van de huid genomen en deze wordt onderzocht.
Deze test is niet verplicht, aangezien de uitslag te weinig zegt over het wel of niet hebben/ontwikkelen van SA, derhalve wordt deze test nog weinig toegepast. 

RD 
Renal Dysplasia
Renale dysplasie is een ontwikkelingsstoornis of een genetisch defect aan cellen van de nieren. Iedere hond wordt geboren met relatief onvolwassen nieren. Dit verandert snel in de eerste zes weken van het leven, als hier iets niet goed gaat kan een hond Renal Dysplasia ontwikkelen. Deze ziekte is alleen te diagnosiceren d.m.v. een biopt van de nieren, aangezien er aan de buitenkant van de nieren geen afwijkingen waarneembaar zijn. Het is een aandoening waar nog geen betrouwbare test voor is.

*DNA-test
Is een test aan de hand van speeksel, bloed enz. waarbij voor een bepaalde afwijking door onderzoek op het DNA materiaal onderscheid gemaakt kan worden tussen lijders, dat zijn honden die het hebben/krijgen en dragers, dat zijn honden die het niet krijgen maar wel vererven.
Sinds juni 2014 wordt er van ouderhonden en kinderen DNA afgenomen zodat de afkomst niet in twijfel getrokken kan worden.

Een DNA test kan dus het verschil maken.
Jammer genoeg zijn nog niet voor alle afwijkingen DNA-tests ontwikkeld.

Laat je door bovengenoemde "afwijkingen" niet afschrikken het is namelijk een goede zaak dat men als aankomend eigenaar van deze erfelijke aandoeningen op de hoogte is. Vraag bij het eerste bezoek aan de fokker naar de uitslagen van de ouderdieren. Kan hij deze niet overleggen dan moet je je afvragen of je op het juiste adres bent voor de aanschaf van een pup.